De wereld als podium
Twee jaar geleden rees er op een winterse dag in de straten van Rotterdam de illegale Bucky Bar op, gemaakt van paraplu’s. Spontaan ontstond er een straatfeest met driehonderd bezoekers die de kou trotseerden. De bar was ter plekke gebouwd en voorzien van een complete bar en een dj, maar moest het veld weer ruimen toen de politie er een einde maakte. Het was een typisch project van DUS Architects, die een continue combinatie van kunst, architectuur, design en sociale betrokkenheid nastreven.
Martine de Wit, Hedwig Heinsman en Hans Vermeulen leerden elkaar in 2004 kennen op de Technische Universiteit Delft toen ze samenwerkten aan een opdracht. Ze maakten een loungeruimte van drie kilometer aan gevlochten fietsbanden. Hieruit groeide een langdurige samenwerking en vriendschap. Ze begonnen zich te focussen op het eigenhandig bouwen en het spontaan laten ontstaan van dingen. DUS Architects bouwt ‘publieke architectuur’: design dat bewust ons dagelijks leven beïnvloedt. Daarin zijn sociale constructies net zo belangrijk als bakstenen en cement. Zelden zie je een bureau dat zich zo kenmerkt door spontaniteit, een persoonlijke benadering, een krachtige filosofie en plezier in het eigen werk.
DUS ziet architectuur als ambacht. Hun projecten kenmerken zich door innovatief gebruik van gewone objecten om alledaagse schoonheid bloot te leggen – zoals een tent van paraplu’s, een veranda van voordeuren of een trouwkapel van ventilatiebuizen. Hierdoor roept hun werk reacties op en daagt het uit tot gebruik, waarbij ze continu de grens van het publieke en private opzoeken. ‘Design by doing’ is hun credo: menselijk gebruik maakt dat hun architectuur tot leven komt. Deze actieve deelname zorgt voor een dialoog tussen henzelf en de gemeenschap. De ‘DUS-methode’ heeft ertoe geleid dat ze naast hun kleine tijdelijke projecten ook grote stedelijke projecten uitvoeren voor gemeenten, zoals in Apeldoorn en Nieuwegein.
Op dit moment wordt in het NIMk (Nederlands Instituut voor Mediakunst) het meest delicate en tijdelijke paviljoen ter wereld tentoongesteld: the Bubble Building. Bezoekers betreden met rubberlaarzen een ruimte tussen zestien vijvers met een totale oppervlakte van 35 vierkante meter. Het gebouw bestaat nog niet. Pas op het moment dat de stalen hoepels omhoog worden gelift komt het tevoorschijn: immense muren van bellenblaas. Mensen moeten samenwerken om meer en grotere ‘ruimtes’ te maken. Het doel is om een mentaal monument te creëren – éénmalige gebeurtenissen kunnen iemand een leven lang bijblijven.
Het nieuwste project is de KamerMaker: ’s Werelds eerste mobiele paviljoen dat hele ruimtes driedimensionaal van gerecycled plastic kan printen. De eerste geprinte kamers zullen worden gebruikt als tijdelijke hotelkamers op de NDSM-werf in Amsterdam-Noord. Verder wordt er onderzocht wat de mogelijkheden zijn met gerecycled plastic voor sloppenwijken in India. De KamerMaker is de hele zomer te zien bij het door DUS opgerichte Open Coop, een samenwerkingsmodel met andere creatieven dat zich richt op het oplossen van sociale vraagstukken. De komende maanden kun je zien hoe de printtechnieken worden getest én zelf bijdragen aan het bouwproces. De eerste geprinte kamer wordt in september van dit jaar verwacht.
